دارم میرم تو یه فازی که نمیخوام با هیچکسی ارتباط داشته باشم و معاشرت کنم.
این چرا انقد وقیح شده؟
چیزی که تو خرف زدنش بیشتر از همه آزارم میده اون حس تمسخر پنهون پشت کلماتشه، تمسخری که معنی « در حدی برام مهم نیستی که میخندم بهت و سوژهتم میکنم»
ازش متنفرم.